Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αρθρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αρθρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017

Κοινοποιήσεις σε κοινωνικά δίκτυα.



Τα κοινωνικά δίκτυα μας καλούν να συμμετέχουμε και να αυξήσουμε την επικοινωνία μας με άλλους ανθρώπους σε όλον τον κόσμο. Έτσι ξεκινάμε τις αναρτήσεις μας …και αρχίζουν τα λάθη. Το άρθρο αυτό με τίτλο Τι πρέπει να ξέρεις για κοινοποίηση στο facebook, Twitter, Instagram κλπ. γράφτηκε για να δώσει σαφείς οδηγίες για τις αναρτήσεις σε απλούς χρήστες αλλά και σε επαγγελματίες.

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015

5+1 Τρόποι για να Ξεκινάει Εύκολα η Μέρα (ΚΑΙ των Παιδιών)!



Το να ξυπνήσεις το πρωί και να πρέπει να φροντίσεις να ντυθεί και να φάει ένα παιδί που μπορεί να αρνείται να συνεργαστεί, είναι ικανό να σε γονατίσει, κι ακόμη δεν άρχισες τη μέρα σου… Γιατί δεν έχεις να κάνεις μόνο αυτό, πρέπει κι εσύ να ντυθείς, να φας κάτι (γιατί καφές ξεροσφύρι πόσο να σε "κρατήσει";) και να προλάβεις να φύγεις για να το πας στο σχολείο/παιδικό σταθμό, και να φτάσεις στη δουλειά εγκαίρως! Κι αν υπάρχει και μικρότερο παιδί που θέλει ακριβώς τα ίδια… άστα!

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

Ένα γράμμα στο μωρό μου για την πρώτη μας Γιορτή της Μητέρας

«Αγαπημένο μου μωρό

Αυτή είναι η πρώτη φορά που γιορτάζω στην Γιορτή της Μητέρας. Ουσιαστικά είναι η πρώτη μας Γιορτή της Μητέρας χάρη σε σένα.


Πριν έρθεις εσύ στη ζωή μου γιόρταζα με κάθε επισημότητα τα γενέθλιά μου – άλλωστε μην ξεχνάς πώς είμαι Λέων και λατρεύω να είμαι το επίκεντρο της προσοχής και κατ’ επέκταση τις γιορτές! Σήμερα όμως τα εύσημα δεν είναι όλα δικά μου. Δεν θα γιόρταζα σήμερα αν δεν είχα εσένα, γιατί εσύ με έκανες μαμά! Η Γιορτή της Μητέρας λοιπόν δεν είναι μόνο για μένα. Είναι για σένα και για μένα…

Πριν γεννηθείς σε κουβαλούσα για εννέα μήνες στην κοιλιά μου. Η μέρα που ήρθες σε αυτόν τον κόσμο, η στιγμή που συναντηθήκαμε ήταν η πιο ευτυχισμένη της ζωής μου. Ήταν και ο μπαμπάς σου εκεί αλλά τα δικά μου χέρια ήταν εκείνα που σε κράτησαν για πρώτη φορά στην αγκαλιά τους. Στο δικό μου στήθος ακούμπησες και κούρνιασες και με τον δικό μου χτύπο της καρδιάς ρυθμίστηκε η καρδούλα σου.

Τις πρώτες εβδομάδες της ζωής σου δεν χόρταιναν συγγενείς και φίλοι να σε κρατούν στην αγκαλιά του αλλά το δικό μου σώμα ήταν εκείνο που σε τάισε. Ήταν το γάλο μου που αυξανόταν μέρα με τη μέρα για σένα. Εσύ κι εγώ.

Σύντομα μεγάλωσες και άρχισες να πίνεις γάλα από το μπιμπερό. Αλλά ήμουν εγώ εκείνη που ξαγρυπνούσε μαζί σου. Που διαβάζαμε πρωί βράδυ τα αγαπημένα σου βιβλιαράκια και παίζαμε με τα παιχνίδια που κοίταζες όλο περιέργεια. Δεν ήθελα να χάνω καμία στιγμή μαζί σου. Εσύ κι εγώ.

Μετά από μερικούς μήνες όμως έπρεπε να επιστρέψω στην δουλειά και κάποιος άλλος έπρεπε να περνάει τις ώρες που πέρναγα εγώ μαζί σου. Αλλά και πάλι εγώ ήμουν εκείνη που ήταν δίπλα σου οποιαδήποτε ώρα κι αν ξύπναγες κατά τη διάρκεια της νύχτας και εκείνη που προσπαθούσε να σε ηρεμήσει από κάποιο κακό όνειρο. Ήμουν εγώ εκείνη που ήταν ξύπνια στις 3 τα ξημερώματα όταν ακόμα ήταν όλα σκοτεινά και όλοι κοιμόντουσαν. Εσύ κι εγώ.

Στη συνέχεια, άρχισες να κοιμάσαι όλη τη νύχτα. Στην αρχή κοιμόσουν για περίπου έξι ώρες και μετά γίνανε οχτώ και στη συνέχεια γίνανε δέκα και τώρα πια ξυπνάω πριν από σένα. Και έκλαψα.

Έκλαψα γιατί έπρεπε να δεχτώ ότι δεν θα είμαστε μόνο εσύ κι εγώ. Φυσικά και ακόμα με χρειάζεσαι αλλά μέρα με τη μέρα που περνά, βδομάδα με τη βδομάδα, μήνες με τους μήνες βλέπω ότι κερδίζεις την ανεξαρτησία σου. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα είσαι για πολύ καιρό ακόμη μωρό.

Σύντομα δεν θα με χρειάζεσαι για να σε μεταφέρω. Θα αρχίσεις να περπατάς και να τρέχεις για να εξερευνήσεις τον κόσμο. Όμως εγώ θα προσπαθήσω να κρατώ σφιχτά το μικρό σου το χεράκι για να εξερευνήσουμε μαζί αυτόν τον κόσμο.


Σύντομα, δεν θα με χρειάζεσαι για να σου αλλάζω τις πάνες ή για να σε ντύνω ή να σε ταΐζω. Θα διαλέγεις μόνος σου τα ρούχα και θα τρως με το κουτάλι. Δεν θα με χρειάζεσαι για να σου διαβάζω γιατί θα είσαι σε θέση βολιδοσκοπείς τις λέξεις και σύντομα θα αρχίσεις κι εσύ να μιλάς. Φυσικά και θα εξακολουθείς να με χρειάζεσαι αλλά θα ξέρουμε και οι δύο πώς γίνεσαι πιο ανεξάρτητος .

Απλά θέλω να απολαμβάνω όσο γίνεται περισσότερο τις δικές μας στιγμές . Σε καμιά στιγμή της ζωής μου με οικογένεια, φίλους, συμμαθητές, δασκάλους, συναδέρφους δεν έχω αισθανθεί περισσότερο «γεμάτη».

Οπότε αυτή την πρώτη Ημέρα της Μητέρας δεν πρόκειται να κοιμηθώ πολλές ώρες, αν και το έχω μεγάλη ανάγκη, ούτε θα δεχτώ την προσφορά του μπαμπά να πάω σε spa. Θα σε κρατάω απλά σφιχτά στην αγκαλιά μου. Μόνο εσύ κι εγώ.

Με αγάπη,
η μαμά.»

http://www.baby.gr/babyzine/moro/1732-ena-gramma-sto-moro-mou-gia-tin-proti-mas-giorti-tis-miteras

Παρασκευή 17 Απριλίου 2015

Τί περιλαμβάνει μια πτυχιακή εργασία ή διατριβή;

Κάθε πτυχιακή εργασία συστήνεται να περιλαμβάνει τα παρακάτω μέρη/ ενότητες:
Εξώφυλλο
Σελίδα Τίτλου
Πνευματικά δικαιώματα -Copyright (βρίσκονται στο οπισθόφυλλο της σελίδας τίτλου)
Ευχαριστίες/ Αφιέρωση (προαιρετικά)
Περίληψη (στα ελληνικά)
Abstract (περίληψη στα αγγλικά)
Πίνακας περιεχομένων
Κατάλογος πινάκων *

Πέμπτη 16 Απριλίου 2015

ΠΩΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΤΕ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΕΣ ΠΤΥΧΙΑΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ



Οι πτυχιακές εργασίες είναι εργασίες φοιτητών που εκπονούνται στο τελευταίο στάδιο των σπουδών. Η σύνταξη και η παρουσίαση μίας πτυχιακής εργασίας από τον φοιτητή μίας σχολής αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για το τέλος των σπουδών και την παραλαβή του πτυχίου.

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014

35 πράγματα για τα οποία θα μετανιώσεις που δεν έκανες στο παρελθόν

Μετά από χρόνια και όσο μεγαλώνεις, το μόνο πράγμα που δεν θα πρέπει να κάνεις είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Ξεκίνα τις αλλαγές πριν τα χρόνια περάσουν και μετανιώσεις…

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014

Χωριό μου, χωριουδάκι μου! Εκεί που η ζωή δεν είναι συνώνυμη του ‘γρήγορα’.

Κορναρίσματα, φωνές, βρισιές, καυσαέριο… Μαντέψτε τι είναι αυτό. Μα φυσικά, η ζωή στην πόλη και συγκεκριμένα σε μεγάλη πόλη. ‘Όλα στην πόλη γίνονται πιο γρήγορα! Περπατάς πιο γρήγορα, χαιρετάς πιο γρήγορα, μιλάς πιο γρήγορα, φλερτάρεις πιο γρήγορα, κάνεις σεξ πιο γρήγορα. Α.. ίσως να πηγαίνεις και τουαλέτα πιο γρήγορα (γι’ αυτό δεν είμαι σίγουρη, αλλά θα αρχίσω να το προσέχω). Και στο τέλος της μέρας

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

Τι χρειάζεται να ξέρουν οι συγγραφείς για τα πνευματικά δικαιώματα

Οι νέοι συγγραφείς μπορεί να πίστεψαν, τουλάχιστον όταν η επανάσταση του ηλεκτρονικού βιβλίου ήταν ακόμα στα πρώτα της βήματα, πως είναι πλέον περιορισμένοι στην έκδοση των έργων τους μέσω μιας σειράς από συγκεκριμένες πλατφόρμες. Ένα από τα χαρακτηριστικά τους ήταν η προστασία που παρέχουν στην πνευματική ιδιοκτησία. Στην πραγματικότητα, η αυτο-έκδοση έχει αποκτήσει ένα εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα και μαζί με αυτόν παρουσιάζονται ζητήματα copyright.

Πέμπτη 14 Αυγούστου 2014

Σολωμός Σολωμού 17 χρόνια από τη δολοφονία του στο οδόφραγμα της Δερύνειας.




Tην ημέρα της κηδείας του Tάσου Iσαάκ, στις 14 Αυγούστου 1996, ημέρα μνήμης της κατάληψης της Aμμοχώστου, μία ομάδα από διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να εναποθέσουν στεφάνια και λουλούδια στο χώρο της δολοφονίας του Tάσου Iσαάκ. Η σκηνή μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, όταν εμφανίστηκε μια ομάδα «Γκρίζων Λύκων» και άρχισαν τον πετροπόλεμο. Ξαφνικά ξεπετάχτηκε μπροστά από τους διαδηλωτές ο Σολωμός Σολωμού και ξεφεύγοντας από τους Κυανόκρανους πέρασε στη νεκρή ζώνη και προσπάθησε ν΄ ανέβει σε έναν ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να τον αποτρέψουν. Tούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές από το απέναντι τουρκικό φυλάκιο τον πυροβόλησαν και ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός από σφαίρα στο λαιμό. Στη συνέχεια άρχισαν να ρίχνουν προς τους διαδηλωτές. Oι εθνοφρουροί πήραν θέση μάχης. H σορός του Σολωμού απομακρύνθηκε από την περιοχή. Επίσης αρκετά ακόμα άτομα τραυματίστηκαν από τις σφαίρες των Tούρκων στο χώρο του επεισοδίου.

Τρίτη 12 Αυγούστου 2014

τροποι εξοντωσης με καρκινο..

Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία , 1.638.910 νέα κρούσματα καρκίνου προέκυψαν στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του 2012. Περίπου 577.190 ασθενείς με καρκίνο αναμένεται να πεθάνουν αυτό το έτος.
Ένας στους δύο άντρες πάσχουν από καρκίνο (ένας στους τέσσερις θα πεθάνει), όπως και μια στις τρεις γυναίκες (μία στις πέντε θα πεθάνει). Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, ο καρκίνος είναι η δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου, που ακολουθείται από την καρδιοπάθεια.

Τρίτη 6 Μαΐου 2014

Οι γιατροί απορρίπτουν τη χημειοθεραπεία, για τον εαυτό τους !



Έρευνα με ερωτηματολόγια και δημοσκοπήσεις εξακολουθούν να δείχνουν ότι 3 στους 4 γιατρούς και επιστήμονες αρνούνται τη χημειοθεραπεία για τον εαυτό τους, τους συγγενείς τους και τους φίλους τους, λόγω των ολέθριων επιπτώσεων της σε ολόκληρο το σώμα και το ανοσοποιητικό σύστημα και λόγω του εξαιρετικά χαμηλού ποσοστού επιτυχίας της. Μόνο το 2 με 4% των καρκίνων ανταποκρίνονται στη χημειοθεραπεία ή αποδεικνύεται πως επεκτείνουν τη ζωή και η θεραπεία έχει παραλληλιστεί σε όλα τα επίπεδα για κάθε είδος καρκίνου.

Παρασκευή 2 Μαΐου 2014

"Γιατί η αγάπη δε μπορεί να είναι λάθος" Πηγή: www.lifo.gr

Μια όμορφη σύμπτωση της ελληνικής μουσικής με το "κίνημα της μπανάνας" Πηγή: www.lifo.gr

Από τον Γιάννη Αμανατίδη

 Το "κίνημα της μπανάνας" ή αλλιώς #weareallmonkeys (είμαστε όλοι μαϊμούδες) ξεκίνησε από μια κίνηση του Ντάνιελ Άλβες, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα πριν από λίγες μέρες. Όταν ο Βραζιλιάνος Άλβες πήγε να εκτελέσει το κόρνερ, είδε να πετάγεται μπροστά του μια μπανάνα. Παρ' όλα αυτά δε διαμαρτυρήθηκε, και έκανε την κίνηση "ματ" που έγινε viral λίγες ώρες μετά σε όλον τον κόσμο. Έσκυψε, πήρε τη μπανάνα, την ξεφλούδισε και την έφαγε, δίνοντας την καταλληλότερη απάντηση στον οπαδό της αντίπαλης ομάδας Βιγιαρεάλ, ο οποίος πυροδότησε αντιρατσιστικό σεισμό. Αυτή ήταν η αφορμή για να ξεσπάσει παγκόσμια κραυγή κατά του ρατσισμού, αφού το «κίνημα της μπανάνας» πήρε διεθνείς διαστάσεις με αντιδράσεις υποστήριξης στον αθλητικό, τον πολιτικό και τον καλλιτεχνικό χώρο. Έτσι είδαμε μέσα σε λίγες ώρες να ξεπηδούν στο διαδίκτυο αμέτρητες φωτογραφίες στήριξης του κινήματος, τα social media γέμισαν με το σύνθημα #weareallmonkeys και ταυτόχρονα μια σύμπτωση συνέβη στην ελληνική μουσική βιομηχανία. Το συγκρότημα Μέλισσες κυκλοφόρησε μόλις το νέο τους video clip για το τραγούδι "Ένα", το οποίο γυρίστηκε αρκετές εβδομάδες πριν από το γεγονός. Στο video clip το οποίο σκηνοθέτησαν οι ίδιοι, πρωταγωνιστούν μια μπανάνα (!) και ένας πίθηκος ως ζευγάρι, οι οποίοι αντιμετωπίζουν ρατσισμό λόγω της διαφορετικότητας τους. "Η αγάπη δε μπορεί να είναι λάθος". "Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι" Αυτά είναι τα δύο βασικά νοήματα του βίντεο κλιπ, τα οποία συμπίπτουν ευχάριστα με το "κίνημα της μπανάνας" κατά του ρατσισμού των τελευταίων ημερών. Η μοίρα βοήθησε λοιπόν στο να μεταδοθεί ένα παρόμοιο μήνυμα, για τον ίδιο όμορφο σκοπό! Πηγή: www.lifo.gr


Τετάρτη 30 Απριλίου 2014

Θεατρική παράσταση "Η Αλίκη, μόνη ψάχνει στη χώρα χωρίς θαύματα"




Η θεατρική παράσταση "Η Αλίκη, μόνη ψάχνει στη χώρα χωρίς θαύματα" θα ανέβει στα πλαίσια του φεστιβάλ Επι κολωνω στο off-off Athens  για δυο παραστάσεις.
Παίζουν Κατερινα Λιάγκου, Κλαίρη Μπάμπαλη και Ειρήνη Τζαβάρα
Σκηνοθεσία Ειρήνη Τζαβάρα

Παραστάσεις : 29 ΜαΪου ωρα : 20.45
και 30 ΜαΪου ώρα : 21.45 στο Φεστιβάλ off-off Athens στο Θέατρο Επι Κολωνω!


Ευχαριστούμε

το Θέατρο Επι κολωνώ για την φιλοξενία,

το Αντιθέατρο της Μαρίας Ξενουδάκη , για την παραχώρηση του χώρου στις πρόβες μας

Την Μαρλού Ξηνταριανού για την δημιουργία της αφίσας και του προγράμματος.

τον φωτιστή μας Πάνο Κουκουρούβλη

Για το τρέιλερ της παράστασης μας τον Νίκο Βαξεβάνη

Τον Θεόφιλο Κουτρουμάνη για την φωτογραφιση,

Και της Εμμανουέλλα Ζενζεφίλλη, Σοφία Ζούμπερη για την πολύτιμη βοήθεια τους.

Τα έθιμα της Πρωτομαγιάς

Η Πρωτομαγιά έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Είναι η πρώτη ημέρα του Μαΐου και η γιορτή της Άνοιξης.

Ο Μάιος, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα Maia (Μάγια), η οποία ονομάστηκε έτσι από την ελληνική λέξη Μαία που σημαίνει τροφός και μητέρα.

Η Μάγια ταυτίστηκε με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, τη μητέρα του Ερμή στον οποίο αφιερώθηκε ο μήνας Μάιος.

2η παρουσίαση του βιβλίου "Λες";

Το νέο βιβλίο που κυκλοφορεί απο στόμα σε στόμα απο τα πιο in μέχρι τα πιο underground και hot spots στέκια της πολης έχει κλείσει ήδη 1 μήνα κυκλοφορίας του... Μετά την πρώτη επιτυχημένη και διαδραστική του παρουσίαση στην Μυροβόλο τώρα παίρνει σειρά,ενας πολύ όμορφος χώρος στην καρδιά του Κεραμεικού το Παραμύθι Ας είναι (Παραμυθίας 54). Η συγγραφέας του ΛΕΣ; Evie Pride σας περιμένει την Κυριακή 11/05 στις 19:00 να υπογράψει τα βιβλία της και να μοιραστεί μαζί σας όμορφα συναισθήματα που θα γεμίσουν τις ψυχές μας!! Παραμυθίας 54, "Παραμύθι ας είναι" Κυριακή 11/05 στις 19:00 

 Περισσότερες πληροφορίες στο blog: http://eviepride.blogspot.gr/2014/04/2.html και στην προσωπική σελίδα της συγγραφέως : https://www.facebook.com/evepaeve - See more at: http://all4fun.gr/fun/books/8574-2----qq.html#sthash.syUeyyyX.dpuf

Τρίτη 8 Απριλίου 2014

Το βιβλίο της εβδομάδας: Ανάσες Φωτιάς της Βιβής Φράγκου

1619289 1448213192082716 125377656 n
Η συγγραφέας της ποιητικής συλλογής "Ανάσες Φωτιάς", Βιβή Φράγκου μας μιλάει για το νέο της βιβλίο που αποτελείται απο 36 ποιήματα, το ένα πιο ξεχωριστό από το άλλο... Είμαι η Βιβή Φράγκου.Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κανδήλα Αιτωλ/νίας,έναν ευλογημένο τόπο,που συνδιάζει τέλεια το βουνό με τη θάλασσα.Επαρχία με στερεότυπα,κανόνες και καθωσπρεπισμούς που ποτέ δεν μπόρεσα να ακολουθήσω,τουλάχιστον με το μυαλό μου...Σήμερα ζω και εργάζομαι στην

Τετάρτη 26 Μαρτίου 2014

Για μια θέση εργασίας…

Φωτογραφία: Για μια θέση εργασίας…

Το ορατό πρόσωπο των μεθόδων που χρησιμοποιούν εταιρείες για να προσλάβουν ανέργους

Η Κλέο Αλμάνσα κηρύχθηκε το πρόσωπο του ισπανικού facebook της περασμένης εβδομάδας, όταν τα κοινωνικά δίκτυα γέμισαν με μηνύματα συμπαράστασης, έπειτα από συνέντευξή της στην «El Mundo», όπου αποκάλυψε πως η αγωνία της να εξασφαλίσει μια θέση εργασίας τής στοίχισε την υγεία και την αξιοπρέπειά της.

Άνεργη, πριν από ενάμιση χρόνο αποφάσισε να συμμετάσχει σε διαγωνισμό για πρόσληψη πωλητών σε επιχείρηση εμπορίας ηλεκτρικών ειδών. Μαζί με άλλους 40 νέους ανέργους, υποβλήθηκε σε δοκιμασίες υπό τον ήχο δυνατής μουσικής και ταχύτατα εναλλασσόμενου φωτισμού «ώστε να ανέβει η αδρεναλίνη για να πουλήσουν καλύτερα», όπως τους εξήγησαν. Στην πραγματικότητα υποδαύλιζαν τον ανταγωνισμό μεταξύ τους με στόχο ο ισχυρότερος να εξουδετερώσει τον πιο αδύναμο. Ανάμεσα στα άλλα, τους έβαλαν να παίξουν τις μουσικές καρέκλες διαγκωνιζόμενοι μέχρι αίματος για μια θέση, αφού όποιος έμενε όρθιος αποχωρούσε, ή να ανεβαίνουν ανά ομάδες σε μια καρέκλα και να ρίχνουν όσους μπορούσαν αποκλείοντάς τους.

Στο τέλος τούς πέταξαν ένα χαρτονόμισμα των 50 ευρώ λέγοντας πως «θα είναι προκαταβολή του μισθού του για όποιον καταφέρει να το πάρει πρώτος». Η Κλέο βρέθηκε να την πατούν -κυριολεκτικά- δεκάδες πόδια ανθρώπων τυφλωμένων να αρπάξουν το χαρτονόμισμα και την πολυπόθητη θέση εργασίας. Στο νοσοκομείο διαπίστωσαν ότι, εκτός από μώλωπες που έφερε σε χέρια, πόδια, και πρόσωπο, είχε κι ένα σοβαρό τραύμα στη σπονδυλική στήλη, που την άφησε δύο μήνες στο κρεβάτι κι ένα χρόνο χωρίς να μπορεί να δουλέψει. Τώρα, περιμένει να εκδικαστεί η μήνυσή της κατά της εταιρείας νιώθοντας «ταπεινωμένη, κακοποιημένη και αποκαρδιωμένη». Οχι μόνο για τον τραυματισμό της, αλλά κυρίως «γιατί με ώθησαν να κάνω απαράδεκτα πράγματα που ποτέ δεν θα είχα κάνει αν δεν είχα τόση ανάγκη για δουλειά». Στα 25 της χρόνια, η Κλέο έγινε το πιο ορατό πρόσωπο των απάνθρωπων και βίαιων μεθόδων που χρησιμοποιούν εταιρείες για να προσλάβουν ανέργους, ωθώντας τους στην επιθετικότητα ώστε να επιλέξουν όσους μπορούν να πατήσουν επί πτωμάτων.

πηγή: http://www.efsyn.gr/?p=184471

Για μια θέση εργασίας…

Το ορατό πρόσωπο των μεθόδων που χρησιμοποιούν εταιρείες για να προσλάβουν ανέργους

Η Κλέο Αλμάνσα κηρύχθηκε το πρόσωπο του ισπανικού facebook της περασμένης εβδομάδας, όταν τα κοινωνικά δίκτυα γέμισαν με μηνύματα συμπαράστασης, έπειτα από συνέντευξή της στην «El Mundo», όπου αποκάλυψε πως η αγωνία της να εξασφαλίσει μια θέση εργασίας τής στοίχισε την υγεία και την αξιοπρέπειά της.

Άνεργη, πριν από ενάμιση χρόνο αποφάσισε να συμμετάσχει σε διαγωνισμό

Κυριακή 2 Μαρτίου 2014

‘’Ο Πολιτισμός δεν κληρονομείται, κατακτάται’’

Αναρωτιόμαστε άραγε πόσοι νέοι άνθρωποι υπάρχουν στα σχολεία που να παίζουν μουσική, θέατρο, να ζωγραφίζουν και να δημιουργούν; Εκτός από τα μαθηματικά, την φυσική, την χημεία και την βιολογία μήπως ήρθε η ώρα η τέχνη και κατ’επέκταση ο πολιτισμός να μπει ποιο δυναμικά και αποφασιστικά στα σχολεία; Μήπως το οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο της χώρας αποτελέσει κίνητρο για εμάς τους Έλληνες και συγκεκριμένα για τους νέους, να δούμε ότι η τέχνη μας και ο πολιτισμός μας ίσως να είναι η «σωσίβια λέμβος μας;»

  Η Φράση του Νίτσε «έχουμε την Τέχνη για να μην μας συντρίψει η αλήθεια» είναι η τέλεια ανατομία της συμπεριφοράς των Ελλήνων που γέννησε την τέχνη τους και τον πολιτισμό τους. Μήπως τώρα είναι η ώρα, να στρέψουμε το κεφάλι προς τον πολιτισμό μας και να τον βάλουμε σε προτεραιότητα;

  H συγκεντρωτική κατεύθυνση και πολιτική του Υπουργείου Πολιτισμού και Παιδείας, θα πρέπει να σκεφτεί την θεσμοθέτηση μιας κίνησης, όπου τα παιδιά να μπορούν να εκφραστούν μέσα από το θέατρο, την μουσική, την Ζωγραφική, το τραγούδι.

Μέχρι να βρεθεί μια νέα Μελίνα που να εμπνευστεί και πάλι όμορφους Έλληνες, ας κάνουμε όλοι νέοι την αρχή, και την προσπάθεια να βάλουμε το μικρό λιθαράκι για τον Πολιτισμό μας.

Γκαϊτατζής Κωνσταντίνος

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2014

Αντέχετε να μάθετε για τον παιδικό καρκίνο;



«Θα τολμήσετε»; Η φωνή της στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής είναι μάλλον δύσπιστη. Επιφυλακτική. «Θα γράψετε για τον παιδικό καρκίνο; Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να μπορούν αναγνωρίσουν έγκαιρα, νωρίς, τα σημάδια… Όμως συνήθως όσοι απευθύνονται σε γονείς υγιών παιδιών διστάζουν να θίξουν το θέμα»…

Χρειάζεται τόλμη; Για να ξεπεράσεις τον φόβο, ίσως ναι. Χρειάζεται θάρρος για να πλησιάσεις; Ίσως. Για να τολμήσεις να παραδεχθείς ότι δεν ξέρεις τι να πεις; Ότι νοιώθεις πως δεν έχεις τίποτα να πεις; Η Μαρία Τρυφωνίδη, πρόεδρος του Συλλόγου γονιών παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια «Φλόγα» έχει συναντήσει πολλές φορές την αμηχανία, έχει εισπράξει την παγωνιά, το φόβο, μερικές φορές και την άρνηση.

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2014

Ημερολόγιο ενός σκύλου….



Ημερολόγιο ενός σκύλου….


1η εßδοµάδα. Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας.Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου…

1 µηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.

2 µηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά µε τη µαµά µου.

4 µηνών. Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 µηνών. Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό.. Επίσης, κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι’ αυτό!

8 µηνών. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος… Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και, συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου, σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!

12 µηνών. Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!

13 µηνών. Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ’ όσα µου συµßαίνουν.

15 µηνών. Όλα έχουν αλλάξει τώρα… Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου..

16 µηνών. Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό. Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο, και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε τη µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιµένετε!» – γάßγισα. Με ξέχασαν… Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, ότι µε είχαν εγκαταλείψει!

17 µηνών. Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν. Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 µηνών. Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και, έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.

19 µηνών. Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν. Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 µηνών. Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο, µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω µου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις». Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου..

Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε.. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε. Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα.

Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;».

«Δεν µπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσµο όµως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσµος».

Στείλτε το όπου µπορείτε. Όχι µόνον σ’ αυτούς που συγκινηθουν , αλλά κυρίως σ’ αυτούς που κάποτε ίσως και να εγκατέλειπαν ένα σκυλί στον δρόµο…


©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ-ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΛΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ
1η εßδοµάδα. Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας.Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου…

1 µηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.

2 µηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε